Met technologie, maar vooral
met de mens
Driedubbele vergrijzing en zorgvragen die steeds complexer worden. Leerling Verpleegkundige Floris van Spankeren zit al sinds zijn zestiende in de zorg en ziet deze uitdagingen met de dag groter en groter worden. Volgens Floris biedt technologie nieuwe mogelijkheden om deze uitdagingen in de ouderenzorg te tackelen. Maar ondanks de snelle ontwikkelingen blijft ook de menselijke maat onmisbaar.
Gepubliceerd op
Floris werkt al sinds zijn 16e in de zorg. Tijdens zijn opleiding Verpleegkundige solliciteerde hij te laat voor de zorg-bijbaan die hij eigenlijk wilde en schreef zich uiteindelijk in als schoonmaker bij Livio De Meergaarden. “Het was niet de bijbaan die ik voor ogen had, maar ik vind het grappig om te zien wat deze ‘vreemde’ stap mij heeft gebracht. Ik kwam door de bijbaan in aanraking met verschillende collega’s en cliënten. Zo ontdekte ik mijn voorliefde voor werken met ouderen. In 2020 ging ik daarom bij Livio aan de slag als Verpleegkundige in de ouderenzorg. Een prachtbaan als je het mij vraagt. Elke dag bijdragen aan de mooie dag van een ander geeft mij voldoening.”
Andere zorgvragen, andere oplossingen
Omdat Floris al een aantal jaar meedraait in de zorgsector maakt hij de veranderingen van dichtbij mee. “Ik zie vooral een toename in cognitieve problematiek, zoals dementie. Dit vraagt om een specifieke benadering van de cliënt. Elke cliënt is anders. Dat vraagt in een baan als die van mij niet alleen fysiek maar ook geestelijk veel van je.” Volgens Floris kan de toenemende zorgtechnologie ons werk vergemakkelijken. Hij maakt graag gebruik van slimme oplossingen zoals valdetectie-sensoren of videobellen met familie van de zorgvrager. “De acceptatie van deze oplossingen gaat bij de cliënten zelf vaak minder snel. Nieuw is spannend voor hen. Daarnaast vragen deze oplossingen vaak meer van hun eigen denk- en doevermogen. Zo kan er nog meer angst en weerstand ontstaan. Gelukkig ervaren de meeste ouderen met wie ik werk dit vooral in de eerste twee weken. Daarna zijn ze eraan gewend en zakt de angst weg.”
Van zenuwachtig naar zelfstandig
Volgens Floris is praten over de nieuwe oplossingen om zelfredzaamheid te vergroten het allerbelangrijkst. “We moeten als zorgpersoneel samen met de cliënt kijken naar hoe bijvoorbeeld technologie van meerwaarde kan zijn. Als dit inzicht er is, winnen gevoelens van trots en zelfstandigheid het namelijk van angst en weerstand. En is de kans op een ‘zachte’ implementatie veel groter.” Floris streeft ernaar ouderen zelf ook verantwoordelijkheid te geven over hun zorgproces. Dat vergt de nodige stimulatie en tijd. Tijd die hij zelf niet altijd heeft. “Je wilt elke cliënt volledig ondersteunen op die weg naar meer zelfstandigheid. Maar er zijn op dit moment veel cliënten en weinig zorgmedewerkers. Je kunt er dus niet altijd voor ze zijn op de manier dat je graag zou willen. Dat vind ik soms best lastig.”
We moeten als zorgpersoneel samen met de cliënt kijken naar hoe bijvoorbeeld technologie van meerwaarde kan zijn. Als dit inzicht er is, winnen gevoelens van trots en zelfstandigheid het namelijk van angst en weerstand.
Hulp van naasten en familie
Gezien de toename in het aantal ouderen en de afname in zorgpersoneel doen Floris en zijn collega’s graag een beroep op naasten van zorgvragers. “Ik snap dat het voor familie niet altijd makkelijk is om ineens in te springen. Ze hebben hun eigen leven en dat is bij de meesten tegenwoordig aardig druk. Maar we hebben iedereen nodig om de kwaliteit van zorgverlening te kunnen waarborgen.” Floris vertelt dat Livio familieavonden organiseert om hen stap voor stap mee te nemen in veranderingen en de waarde van informele zorg. “Velen zijn zich nog onbewust van wat ze kunnen betekenen. Ze denken bijvoorbeeld dat sec technologie de oplossing is en we de uitdagingen van het tekort aan zorgmedewerkers daarmee oplossen. Dat zorgtechnologie kan helpen is zeker waar, maar ze het is geen oplossing voor iedere zorgvraag. Vooral niet voor het sociale aspect van de zorg. Wij mensen blijven onmisbaar. En daar ben ik maar wat blij mee, want ik zou die gezellige momenten met de ouderen voor geen goud willen missen.”
Verhalen uit de zorg
Samen moeten we het doen. Daarom delen we inspiratie met elkaar. Hoe het óók kan. Wat het voor jou inhoudt. En hoe anderen de situatie bekijken.
Zelfredzaamheid begint bij sociaal contact
Een ander aankleden of wassen? Voor Marjon ten Vergert, Verzorgende IG, was het jarenlang waar haar werk om draaide. Maar inmiddels kijkt ze daar anders naar. Want soms kun je iemand beter helpen door juist even een stap terug te doen.
Lees dit verhaalVoor een ander zorgen hoef je niet alleen te doen
Zorgen voor iemand die dichtbij je staat voelt vaak heel vanzelfsprekend. Je helpt waar je kunt, zonder daar al te veel bij stil te staan. Maar wat als die hulp steeds meer wordt?
Lees dit verhaalHoe Menzis Zorgkantoor helpt om de zorg voor ouderen opnieuw vorm te geven
Willen we ouderen de zorg en ondersteuning blijven geven die ze nodig hebben? Dan moeten we het met z’n allen echt anders gaan doen.
Lees dit verhaalVitaal ouder worden: dit is wat gemeente Hof van Twente onderneemt
Als wethouder sociaal domein en wonen is Hannie Rohaan veel bezig met ouderenwelzijn. En niet alleen van achter haar bureau. Ze neemt actief deel aan de projecten in haar gemeente Hof van Twente. Want ook zij ziet dat we de uitdagingen in de zorg voor ouderen met elkaar moeten oplossen.
Lees dit verhaalVoor een ander, maar ook voor jezelf
Soms brengt een zoektocht naar ander werk je op een onverwachte plek. Dat geldt ook voor Remco Bloemendaal (32). Hij wilde graag iets voor anderen betekenen en besloot daarom vrijwilligerswerk te gaan doen. Zo kwam hij terecht bij ouderenzorgorganisatie de Posten in Enschede, waar hij inmiddels al ruim een jaar met veel plezier als vrijwilliger aan de slag is.
Lees dit verhaalBetekenisvol voor anderen, waardevol voor jezelf
Koffie schenken, nagels lakken en quizbegeleiding. Roxanne Weinreich doet het allemaal als vrijwilliger bij verpleeghuis de Cypressenhof van Manna in Enschede.
Lees dit verhaal