Een dorpsondersteuner denkt met je mee
Je maakt je zorgen om je vader die steeds minder onder de mensen komt. Of je zou zelf graag wat vaker anderen ontmoeten. Soms kun je dan wel iemand gebruiken die met je meedenkt. In verschillende Twentse dorpen is daar een dorpsondersteuner voor. Maar wat doet deze ondersteuner eigenlijk? Jolande Lammertink vertelt erover.
Gepubliceerd op
Bijna acht jaar lang was Jolande dorpsondersteuner in Saasveld. Als eerste dorpsondersteuner in Twente hielp ze inwoners met allerlei vragen over zorg en welzijn. “Een dorpsondersteuner is echt verbonden aan één dorp”, vertelt ze. Dagelijks fietste ze door Saasveld en maakte ze in het Twents een praatje met de inwoners. Zo leerde ze de mensen kennen en wist ze wat er speelde.
Voor iedereen
“Als dorpsondersteuner ben je er voor iedereen. Voor mensen van 0 tot 110 jaar oud. En dus niet alleen voor ouderen, zoals veel mensen denken”, legt Jolande uit. Ook gezinnen, mantelzorgers en jongeren kunnen bij een dorpsondersteuner terecht. Bijvoorbeeld als een inwoner zich zorgen maakt om iemand, graag wat meer mensen wil ontmoeten of iets wil organiseren voor het dorp. Jolande keek daarbij vooral naar wat mensen zelf en samen met anderen kunnen doen. “We kijken in het dorp wat we op kunnen lossen binnen het netwerk. Want soms is er dichter bij huis al meer mogelijk dan je denkt.”
Oog voor elkaar
“Een dag als dorpsondersteuner is elke dag anders, maar één ding is zeker: je bent het meest te vinden bij mensen achter de voordeur. Daardoor leer je iedereen goed kennen en weten ze jou ook te vinden”, vertelt Jolande. “Zo kwam er eens een dochter bij me die zich zorgen maakte om haar vader. Ze zag dat hij steeds minder contact had met anderen en wilde daar graag iets aan doen. Maar hoe bespreek je zoiets? Mensen geven niet snel toe dat ze eenzaam zijn. Bovendien was de dochter bang dat haar vader zou denken dat hij bij haar niet altijd welkom was”, vertelt Jolande. “Samen gingen we in gesprek en vonden we een passende plek waar haar vader weer onder de mensen kon komen. Dat was niet alleen fijn voor hem, maar gaf ook zijn dochter meer ruimte.”
De ideeën komen vanuit de inwoners zelf. Zodra het goed loopt, doe ik een stap terug. Zo blijft het van het dorp zelf.
Van het dorp zelf
Jolande is er voor inwoners één op één, maar helpt het dorp ook om samen activiteiten te organiseren. Bijvoorbeeld wanneer er behoefte is aan een ontmoetingsplek of wanneer inwoners een nieuwe vereniging of club willen oprichten. “De ideeën komen vanuit de inwoners zelf. En zodra het goed loopt, doe ik een stap terug. Zo blijven initiatieven iets van het dorp zelf”, vertelt Jolande. “In Saasveld zijn zo verschillende activiteiten ontstaan, zoals een handwerk- en schilderclub. Maar ook ontstond De Hofdag: een laagdrempelige manier voor inwoners om elkaar te ontmoeten, als alternatief voor een dagbesteding - gewoon in het dorp. Zo leren inwoners elkaar beter kennen en kunnen ze óók buiten deze activiteiten meer voor elkaar betekenen.”
Dichterbij dan je denkt
“De nabijheid met de mensen in het dorp, daar doe ik het voor. Je kunt vaak met iets kleins al veel voor iemand betekenen”, vertelt Jolande. Ze hoopt dan ook dat inwoners de dorpsondersteuner makkelijk weten te vinden. Gewoon voor een vraag, een goed idee voor het dorp, of om even samen te sparren. “Het belangrijkste is: wacht niet tot je vastloopt. Soms kan een goed gesprek je al een heel eind op weg helpen. En vaak ligt de oplossing dichterbij dan je denkt: gewoon in je eigen dorp.”
Verhalen uit de zorg
Samen moeten we het doen. Daarom delen we inspiratie met elkaar. Hoe het óók kan. Wat het voor jou inhoudt. En hoe anderen de situatie bekijken.
Aandacht voor elkaar kent geen leeftijd
Wat begon als een stage, groeide voor de 20-jarige Sien Boerkamp uit tot een plek waar ze elke week met veel plezier naartoe gaat. Ze begon in het restaurant, maar ontdekte al snel dat ze het liefst tussen de bewoners is. Inmiddels is Sien vrijwilliger bij Zorggroep Sint Maarten. Ze betekent veel voor de bewoners, maar krijgt er zelf minstens zoveel voor terug.
Lees dit verhaalMet technologie, maar vooral met de mens
Driedubbele vergrijzing en zorgvragen die steeds complexer worden. Leerling Verpleegkundige Floris van Spankeren zit al sinds zijn zestiende in de zorg en ziet deze uitdagingen met de dag groter en groter worden.
Lees dit verhaalDe onschatbare waarde van vrijwilligerswerk
Na haar pensioen zocht Dicky naar ritme en zingeving. Beide vond ze in vrijwilligerswerk in de ouderenzorg. Bij de Posten helpt ze ouderen met haren föhnen, ontbijt maken, eten en spelletjes spelen.
Lees dit verhaalSamen zorgen geeft ruimte om dochter te zijn
Als je ineens niet meer zelfstandig kunt wonen, verandert er veel. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de mensen om je heen.
Lees dit verhaalMantelzorg is teamwork
Zorgen voor degene die dat altijd voor jou deed. Voor Ellen Linderhof (42) en haar zus is het inmiddels de dagelijkse gang van zaken. Hun moeder Ada kreeg vijf jaar geleden de diagnose Alzheimer.
Lees dit verhaalZelfredzaamheid begint bij sociaal contact
Een ander aankleden of wassen? Voor Marjon ten Vergert, Verzorgende IG, was het jarenlang waar haar werk om draaide. Maar inmiddels kijkt ze daar anders naar. Want soms kun je iemand beter helpen door juist even een stap terug te doen.
Lees dit verhaal